Skip to main content

PARA KAY PIDO

Una palang naramdaman ko na

Isang tingin ko palang tunay nang nabasa:

Ikaw ang hantungan at pupuntahan

Ng puso kong ligaw na matagal walang nanahan.


At isang araw, dumating ka na nga

Naulit bukas at mga gabing sumunod pa

Ako ay humanga din nga naman

Pilitin mang pigilan ay lalong nasundan.


Lumalim nang lumalim ang pagsinta

Hindi natin namalayang nagtatagal na pala

Ang dating mga lihim ay nakaya nang banggitin

Mga plano at pasya'y nagsimula nang buuin


Inilahad ang mga bilin at pangako

Na walang kakalas sa pinasok nating ito

Ang totoong damdami'y pilit tinanto

Inusisang mabuti, tunay na sinigurado


Sa harap ng Diyos at ng mga tao

Akong nangako nang buong puso

Na walang kahit na ano o sino

Ang makapaghihiwalay sa akin mula sa'yo


Ngunit kung Maykapal na ang s'yang magpasya

Na tayong dalawa ay maghiwalay na

Sa langit ay hahanapin parin kita

At doon muling susubok nang magkasama


Ngunit habang naandito ka pa

Hayaan mo lang na mahalin kita

Dahil kung aalisin ang mga walang kasiguraduhan

Ikaw na ang nais makapiling magpakailanman.



{ 120521 | 0246 | CXC}

Comments

Post a Comment

Popular posts from this blog

Palagi

Minamahal kita sa paraang alam kong tama Pero kung may suhestiyon ka'y wag mahiyang magsalita At gagawan ko ng paraan Dahil kapag sayo, lahat na ay malinaw Sa daang madilim, ikaw lagi ang ilaw Sa mundong magulo, ikaw lang ang kalmado. At sa buhay na duda ang naghahari May isang ikaw na parating nagsasabi Na anuman ang mangyari'y Nand'yan ka palagi. {022422 | For 032722 6th | CXC}

Ang Kanin, Toge, at Lumpia. Kailan Ulit Kaya?

  Pepsi-Cola Products Philippines, Inc. Southern Tagalog Region Operations (PCPPI STRO) 1 October 2020 "Half rice po. Dalawa po nito *turo sa shanghai* at saka po half na toge." I can still remember my very first meal in PCPPI STRO. 1 October 2020. It was the orientation scheduled for the newly hired employees. Syempre, I was alone kasi wala naman akong kakilala pa doon. I made sure that I ordered veggies and dapat may meat pa rin kasi tumatak sa isip ko noong isang beses na gulay at kanin lang ang kinakain ko for dinner and my cousin asked me "Anong protein mo?!" LOL so I always order meat and gulay whenever nasa labas ako ng bahay. When I sat down, I prayed over my food for God's blessing and then I messaged my parents na lunchtime na. Then I cried. Discreetly, of course LOL I cried because I wanted to go home already. Sabi ko ayoko nang lumayo pala. It was the very first time kasi na tumira ako nang hindi sa bahay na kinagisnan ko. I was really, really homesi...

Pabaon...

Sa dinami-rami na ng dumaan           At sa ilan pang darating Ikaw ang higit na matimbang           Ang sa huli'y nais kapiling. {120621 | 0120 | CXC}