Skip to main content

TAHAN

Halika sinta, lumapit ka
Ipakikita ko sayo ang tunay na ligaya
Wag mag-alinlangan, wag mahiya
Sa mainit na yakap, babalutin ka tuwina

Tahan sinta, sinta tahan
Pawiin nang agad, mga luhang nasayang
Hinagpis ng kahapo'y tuluyan nang bitawan
Harapin na ang bukas na buo ang kalooban

Aking sinta, lagi mong tandaan
Ano man ang mangyari, kahit kailan
Iwan ka man ng karamihan
Mananatili ako sa tabi mo lamang

Saktan ka man nila
Dito'y iibigin ka lang talaga
Isang pagmamahal na walang kapantay
Sunod sa Maykapal at sadyang tunay

Ayawan mo man ako at ipagtabuyan
Patuloy paring ika'y aasahan
Magbabakasakaling iyong lalapitan
At pagmamahalan parin ang ating hahantungan

Ngunit kung di man ako ang kasama mo sa dulo
Mawalan man ng pag-asa ang "tayo"
Tapat pa rin ako sa aking pangakong
Basta't masaya ka'y masaya na rin ako.

Kaya't sinta, tahan na
Panahon na upang tuyuin ang mga luha
Kaya't sinta, ikaw'y tumahan na
Lagi lang akong sa iyo'y nakasuporta

Comments

Popular posts from this blog

Palagi

Minamahal kita sa paraang alam kong tama Pero kung may suhestiyon ka'y wag mahiyang magsalita At gagawan ko ng paraan Dahil kapag sayo, lahat na ay malinaw Sa daang madilim, ikaw lagi ang ilaw Sa mundong magulo, ikaw lang ang kalmado. At sa buhay na duda ang naghahari May isang ikaw na parating nagsasabi Na anuman ang mangyari'y Nand'yan ka palagi. {022422 | For 032722 6th | CXC}

Ang Kanin, Toge, at Lumpia. Kailan Ulit Kaya?

  Pepsi-Cola Products Philippines, Inc. Southern Tagalog Region Operations (PCPPI STRO) 1 October 2020 "Half rice po. Dalawa po nito *turo sa shanghai* at saka po half na toge." I can still remember my very first meal in PCPPI STRO. 1 October 2020. It was the orientation scheduled for the newly hired employees. Syempre, I was alone kasi wala naman akong kakilala pa doon. I made sure that I ordered veggies and dapat may meat pa rin kasi tumatak sa isip ko noong isang beses na gulay at kanin lang ang kinakain ko for dinner and my cousin asked me "Anong protein mo?!" LOL so I always order meat and gulay whenever nasa labas ako ng bahay. When I sat down, I prayed over my food for God's blessing and then I messaged my parents na lunchtime na. Then I cried. Discreetly, of course LOL I cried because I wanted to go home already. Sabi ko ayoko nang lumayo pala. It was the very first time kasi na tumira ako nang hindi sa bahay na kinagisnan ko. I was really, really homesi...

Pabaon...

Sa dinami-rami na ng dumaan           At sa ilan pang darating Ikaw ang higit na matimbang           Ang sa huli'y nais kapiling. {120621 | 0120 | CXC}