Skip to main content

∞

Walong buwan na ang nagdaan

Nang ang isa't isa'y matagpuan.

Nagkapakiramdaman,

Iba na pala ang tinginan,

Salitaang may laman.


Minsan masaya, minsan magulo.

Minsa'y kailangan manuyo.

May sigawan man o tampo,

Nakararaos kahit papaano,

Palagi pa ring kuntento.


Sabi nila'y "H'wag ka-seryoso,

Iilang buwan pa lamang kayo.

Madali pa ang mga ito

Kumpara sa relasyong totoo."

Ngunit sinong may sabing 'di tunay 'to?


Kahit na anong iksi

Hindi masasabing madali

Ang magtiwala at mamili

Na dito ay manatili

Subalit dito'y walang pagsisisi.


Kaya't laging ang sagot

Sa tanong na nahahakot

"Hindi man tiyak ang aking madampot

Asahan mong wala akong takot

Dahil sya lang ang pumapawi ng aking lungkot."


Tulad ng lagi mong sabi,

Mahal din kita palagi.

Habang ikaw pa ang nandito,

Mahal kitang totoo.

Hanggang sa dulo, ako'y sa'yo.



{CXC P4 | 052722 | 2126H}

Comments

Post a Comment

Popular posts from this blog

Palagi

Minamahal kita sa paraang alam kong tama Pero kung may suhestiyon ka'y wag mahiyang magsalita At gagawan ko ng paraan Dahil kapag sayo, lahat na ay malinaw Sa daang madilim, ikaw lagi ang ilaw Sa mundong magulo, ikaw lang ang kalmado. At sa buhay na duda ang naghahari May isang ikaw na parating nagsasabi Na anuman ang mangyari'y Nand'yan ka palagi. {022422 | For 032722 6th | CXC}
Post a Comment
Read more

Ang Kanin, Toge, at Lumpia. Kailan Ulit Kaya?

  Pepsi-Cola Products Philippines, Inc. Southern Tagalog Region Operations (PCPPI STRO) 1 October 2020 "Half rice po. Dalawa po nito *turo sa shanghai* at saka po half na toge." I can still remember my very first meal in PCPPI STRO. 1 October 2020. It was the orientation scheduled for the newly hired employees. Syempre, I was alone kasi wala naman akong kakilala pa doon. I made sure that I ordered veggies and dapat may meat pa rin kasi tumatak sa isip ko noong isang beses na gulay at kanin lang ang kinakain ko for dinner and my cousin asked me "Anong protein mo?!" LOL so I always order meat and gulay whenever nasa labas ako ng bahay. When I sat down, I prayed over my food for God's blessing and then I messaged my parents na lunchtime na. Then I cried. Discreetly, of course LOL I cried because I wanted to go home already. Sabi ko ayoko nang lumayo pala. It was the very first time kasi na tumira ako nang hindi sa bahay na kinagisnan ko. I was really, really homesi...
Post a Comment
Read more

Pabaon...

Sa dinami-rami na ng dumaan           At sa ilan pang darating Ikaw ang higit na matimbang           Ang sa huli'y nais kapiling. {120621 | 0120 | CXC}
Post a Comment
Read more